Maak het mee! Ook op zondag!

6646 woorden over meer participatie in je afdeling en geen woord meer...

Maak het mee! Maak het inderdaad maar eens mee: een jaarthema rond participatie. Hoe breng ik dat aan in mijn afdeling? Welke spelletjes moet ik daar nu rond uitvinden? Niks aanbrengen! Niks spelletjes! Doen gewoon! Meer nog, doen zoals je elke zondag doet, maar dan alleen nog met meer aandacht voor bepaalde zaken. Bij participatie gaat het immers niet alleen om wat je doet, maar minstens evenveel om hoe je het doet. Daarom vragen we dit werkjaar speciale aandacht voor onze manier van begeleiden en werken.

Waarom aandacht voor onze manier van werken? Omdat we in Chiro geloven dat ieder kind en jongere zijn eigen mogelijkheden, sterke en zwakke kanten heeft en dat het belangrijk is dat iedereen die mogelijkheden kan benutten. Sterker nog: kinderen en jongeren moeten juist op die mogelijkheden aangesproken worden. Ja, en dan? Niks nieuws onder de zon! Doen we toch al jaren in Chiro. Ja en nee. Kinderen en jongeren staan inderdaad al sinds jaar en dag centraal in onze werking. Iedere week staan we voor onze afdeling met een programma om u tegen te zeggen. Eigenlijk niet zo bijzonder, want Chiro is er toch maar voor onze gasten. Een waarheid als een koe, alleen nog het volgende vraagje: is Chiro er ook door onze gasten? Is iedereen mee betrokken in onze werking? Kan iedereen volwaardig deelnemen aan onze activiteiten? Weten we wel wat er bij onze kinderen en jongeren leeft? Waarderen wel voldoende wat ze doen? Stimuleren we wel voldoende de keuzen die ze maken en de engagementen die ze opnemen?

Deze vragen willen we ons dit werkjaar stellen. Vele vragen kan je wellicht al positief beantwoorden, maar toch is goed om op zoek te blijven te gaan en nog meer werk te maken van een afdelingsleven voor en door iedereen. Want geloven we niet allemaal dat een samenleven waar iedereen zijn verantwoordelijkheid kan opnemen een beter samenleven is? Niet altijd een eenvoudige opdracht, maar het maakt samen Chiro beleven nog net iets boeiender. Samen spelen, leven, genieten,... participatie een feest! Maak het nu mee!

Participatie dus. Ook in je afdeling. Oké, maar hoe komen we nog tot meer Chiro door onze leden?

Laat ons vertrekken van vier vragen:

• Hoe kunnen onze gasten een volwaardige inbreng hebben in het programma?
• Is er naast en tijdens het programma voldoende ruimte voor vrij spel, waarbij onze gasten zelf kunnen invullen wat en hoe ze willen spelen?
• Kunnen onze gasten tijdens evaluaties (op zondag en op bivak) voldoende kwijt wat ze er van allemaal van vinden en hoe ze zich in de groep voelen.
• Krijgen onze gasten ook de kans om mee vorm te geven aan de leefregels die het samenleven mogelijk maken?

Dat deze vragen niet in elke Chirogroep, niet in elke afdeling en niet op elk moment van het werkjaar eenzelfde antwoord kunnen, is nogal wiedes. Chiro Hoera uit Bollewolle is nu immers al jaren gewoon de zaken anders aan te pakken dan Chiro Joepijee uit Snellebelle. Aspi's zijn nu meestal beter in het opzetten van een sky-dive-heavy-groove-ambiant-event dan rakwi's. En een bivakactiviteit in elkaar boksen samen met je keti’s is misschien wel gemakkelijker op het einde dan in het begin van een werkjaar. Of is dit al te logisch? 't Is maar om te zeggen dat participatie niet altijd en overal dezelfde invulling hoeft te krijgen. Iedereen moet op zoek gaan naar hoe zij of hij het in haar of zijn groep of afdeling het best waar kan maken. Omdat participatie toch niet altijd zo gemakkelijk is en soms een extra inspanning vraagt, toch enkele tips!

Jaarwerking

Participatie lukt niet van de ene op de andere dag. Het is een zaak van vallen en opstaan, van groeien doorheen het werkjaar. Kinderen zijn het vaak niet gewoon om de zaken die rondom hen gebeuren mee vorm te geven. Al te vaak wordt er voor hen gedacht. Ook in de Chiro staan we al te vaak klaar met ons programma en zeggen we tegen onze rakwi's dat ze hun stokken maar beter weggooien, want dat het dringend tijd is om met het programma te beginnen. Nu plots de leden overladen met de boodschap dat ze er mee voor moeten zorgen dat alles gesmeerd verloopt, is nu ook weer geen goed idee. We moeten onze leden leren participeren, want ze zijn dit niet gewoon. Het is belangrijk om elkaar in het begin van het jaar te leren kennen om zo een sfeer van vertrouwen en veiligheid op te bouwen. Pas in die sfeer wordt participatie mogelijk. Daarom is het logisch dat op bivak al eens meer geëxperimenteerd kan worden dan tijdens de eerste zondag van het werkjaar. Wat we maar willen zeggen: je bouwt participatie op doorheen het jaar!

• Over inspraak in het programma
• Over vrij spel
• Over leefregels
• Over evalueren